چرخ

۶دی تا ۲۰ دی ۱۳۹۸

مجید کامرانی (مشاهده صفحه هنرمند)

بیانیه

واژه‌ی نوستـــــــــــالژی از دو واژه یونانی nostos به معنی بازگشت به خانه و algia به معنی رنــــــج ودرد کشیدن است. نوستالژی، خاطره انگیز، یادمانه، یک احساس غم‌انگیز همراه با شادی به اشیاء، اشخاص ویا موقعیت‌های گذشته که جنبه اصلی آن دلتنگی شدید برای زادگاه است.
لوسین فرویـــــد در تامـــلاتی درباره نقاشی گفته: «نقاشــانی که خود زنــــــــدگی را موضوع خویش قرار می‌دهند با ابژه‌ی روبرویشان و یا ابژه‌ای ذهنی کار می‌کنند، سودای ترجمه ی تمــام زندگی به هنر را در سر دارند.ترجمه‌ی زندگی همان‌گونه که بوده است.» بنظرم اشیاء توانایی همزیستی‌ای عالی باانســان‌ها و نوعی کلام برای سخن گفتنِ با هم را دارند و روزی زاده و در روزی از بین می‌روند.در این زیست آن‌ها هم قصه‌های مشترک بسیاری برای گفتن دارند.
قاب‌های چرخ خیاطی مادرم مانند دو دری بودند در رویا، ومـن با همـان یقینی که گاهی اوقات در رویا احســـــاس میکنم، مطمیٔن بودم که درِ سمت راست مرا به درون کابوســــــــــی در زمان‌های مختلف می‌برد و من همان در را باز کردم.
در آن قلمرو یکسر ممکن، افکار و واهمه‌هایش را از هر قیدی رها می‌ساخت، تا با زبان مادری که با زبانی آلوده نشده بود، با زبان منحصر به خود که در هیــچ دایرهالمعارفی ثبت نبود، مزین به آوای کوتــاه، و اشاره به اسمهای خاص، که در سجلد هیچکسی نبود، قصه‌هایی روایت کرد.
من در این مجمــــــوعه راوی حقایقی از خوشی، لذت، رنجِ اکنــون انســـان‌ها که شامل خود زندگی می‌شــود بودم، مانند مسافری که از ترنی قدیمی پیاده شده و در ایستـــــــگاه انتهایی‌ که همه‌چیز به‌سرعت ناپدید شده‌اند، سرگردان، منتظر تاکسیم.                                                              

                                                                                                                                                                    مجید کامرانی

گزیده ای از آثار

برای مشاهده کلیک کنید